ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΙ.

Κατά την διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας (ιδιαίτερα από το 1998 και μετέπειτα), διάφοροι επιστήμονες, ερευνητές, αλλά και ευαισθητοποιημένοι πολίτες έχουν παρατηρήσει ένα συχνό και ταυτόχρονα ανησυχητικό φαινόμενο στους ουρανούς πάνω από τις χώρες της Ε.Ε., της Βορείου Αμερικής, αλλά και άλλων περιοχών της υφηλίου. Πρόκειται για μεγάλου μήκους, πυκνές, και λευκές νεφελώδεις γραμμές – ενίοτε και άλλου χρώματος – οι οποίες ξαφνικά παρατηρούνται στον ουρανό μιας περιοχής. Οι γραμμές αυτές συχνά παρατηρούνται σε γεωμετρικούς σχηματισμούς όπως χιαστί, παράλληλες, τριγωνικές, κυκλικές, ή ακόμη και σε μορφή ορθογωνίων παραλληλογράμμων. Έχει παρατηρηθεί ότι οι «γραμμές» αυτές δημιουργούνται, στις πιο πολλές περιπτώσεις, από εκπομπές χημικών ουσιών προερχόμενες από λευκά αεροσκάφη χωρίς διακριτικά, τα οποία ίπτανται σε ύψος που κυμαίνεται από 5 έως 11 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της θαλάσσης. Είναι λοιπόν προφανές, ότι οι ψεκασμοί αυτοί δεν έχουν καμία σχέση με τους αεροψεκασμούς παρασιτοκτόνων που γίνονται σε πολύ χαμηλό ύψος πάνω από τις αγροκαλλιέργειες για την προστασία της αγροτικής παραγωγής. 

Θα πρέπει, επίσης, να διευκρινίσουμε στο σημείο αυτό, ότι το παρατηρούμενο φαινόμενο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να συγχέεται με τις κανονικές εκπομπές καυσαερίων και υδρατμών των αεριωθουμένων αεροσκαφών. Οι υδρατμοί αυτοί, σε κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας (-60 βαθμούς Κελσίου ή και χαμηλότερα) αλλά και υγρασίας της ατμόσφαιρας, ψύχονται ακαριαία την στιγμή που έρχονται σε επαφή με τον παγωμένο αέρα δημιουργώντας μικρού μήκους, λεπτές, λευκές γραμμές (παγωμένοι λευκοί μικροκρύσταλλοι). Αυτές οι γραμμές διαλύονται σύντομα συνήθως εντός δευτερολέπτων ή το πολύ σε διάστημα ολίγων λεπτών, χωρίς να αφήνουν κανένα ίχνος από το διερχόμενο αεροσκάφος. 

Όμως στην περίπτωση των παρατηρηθέντων αεροψεκασμών, οι μεγάλου μήκους και πυκνές γραμμές όχι μόνο δεν διαλύονται σύντομα αλλά αιωρούνται στην ατμόσφαιρα επί αρκετές ώρες και σταδιακά διαστέλλονται δημιουργώντας λεπτά, τεχνητά νέφη τα οποία μπορούν να καλύψουν μία ολόκληρη περιοχή. Τα νέφη αυτά με την σειρά τους επηρεάζουν ή και μεταβάλλουν δραστικά τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην συγκεκριμένη περιοχή. Πρόκειται λοιπόν, κατά την εκτίμηση ειδικών επιστημόνων και ερευνητών, για αεροψεκασμούς της ατμόσφαιρας με υδρόφιλες χημικές ουσίες οι οποίες απορροφούν την ατμοσφαιρική υγρασία δημιουργώντας τις αιωρούμενες, πυκνές γραμμές διαφόρων σχημάτων και τα τεχνητά νέφη. 

Πρέπει να τονιστεί εδώ, ότι το φαινόμενο των περιγραφόμενων αεροψεκασμών έχει στοιχειοθετηθεί με πλούσιο φωτογραφικό και μαγνητοσκοπημένο υλικό, καθώς επίσης και έρευνες από εκατοντάδες επιστήμονες, δημοσιογράφους, και ευαισθητοποιημένους πολίτες ανά την υφήλιο. Ειδικότερα, από έρευνες και χημικές αναλύσεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα στις ΗΠΑ και Καναδά, προκύπτει ότι, κατά κανόνα, τα συγκεκριμένα ψεκαστικά αεροσκάφη διασπείρουν στην ατμόσφαιρα μικροσκοπικά σωματίδια αποτελούμενα από οξείδια του αλουμινίου, άλατα ή οξείδια του βαρίου, ή και σκόνη χαλαζία. Επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις, τα αεροσκάφη αυτά διασπείρουν μικροσκοπικές ίνες πολυμερών υλικών, οι οποίες ευρέθησαν να είναι φορείς μικροοργανισμών όπως οι βάκιλοι, τα βακτήρια, και οι ιοί. Σύμφωνα με την σύγχρονη ιατρική επιστήμη, το αλουμίνιο (αργίλιο) και το βάριο σε οποιαδήποτε μορφή αποτελούν τοξικές ουσίες για τον ανθρώπινο οργανισμό. Επιπροσθέτως, το ανθρώπινο σώμα δεν είναι προετοιμασμένο να καταπολεμήσει ιούς και βάκιλους ή βακτήρια που ζουν στην ανώτερη ατμόσφαιρα. Προκύπτει λοιπόν το συμπέρασμα, ότι οι ψεκαζόμενες χημικές ουσίες απειλούν την δημόσια υγεία είτε άμεσα, με απευθείας εισπνοή, είτε έμμεσα, με μόλυνση του καλλιεργήσιμου εδάφους και του υδροφόρου ορίζοντα όποτε εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα.

Αλλεπάλληλες διαμαρτυρίες ή ερωτήσεις οι οποίες έχουν γίνει μέχρι σήμερα στις ΗΠΑ, Καναδά, Ε.Ε., και αλλού, από επιστήμονες, κοινωνικούς φορείς αλλά και πολιτικούς (σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις: Αμερικανικό Κογκρέσο και Ρωσική Βουλή) έχουν συναντήσει τείχος σιωπής ή την πλήρη άρνηση του φαινομένου από πλευράς των αρμοδίων κυβερνητικών οργάνων. Η μόνη επίσημη απάντηση που έχει δοθεί, έως τώρα, είναι ότι οι καταγγέλλοντες το φαινόμενο συγχέουν τις φυσιολογικές εκπομπές υδρατμών και άλλων καυσαερίων με χημικό αεροψεκασμό. Αυτή η απάντηση όμως δεν πείθει αρκετούς από το συνεχώς διευρυνόμενο πλήθος ερευνητών και επιστημόνων, σε διεθνή κλίμακα, οι οποίοι εκφράζουν απορία και ανησυχία για το φαινόμενο. Ταυτόχρονα, οι αεροψεκασμοί συνεχίζονται και έχουν μάλιστα ενταθεί τους τελευταίους μήνες, ιδιαίτερα στις χώρες της Ε.Ε.

Ανεπισήμως και ανωνύμως, έχει «διαρρεύσει» τα τελευταία χρόνια η «πληροφορία» ότι οι αεροψεκασμοί έχουν ως στόχο την επιβράδυνση του Φαινομένου του Θερμοκηπίου έτσι ώστε να μειωθεί ο ρυθμός αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη, στα πλαίσια μίας προσπάθειας που ονομάζεται «Γεωμηχανική». Εικάζεται από ορισμένους κύκλους ότι μεταλλικά σωματίδια στην ατμόσφαιρα, όπως αυτά του οξειδίου του αλουμινίου, έχουν την δυνατότητα να αντανακλούν προς το διάστημα ένα μικρό μέρος (περίπου 1%) της ηλιακής ακτινοβολίας και έτσι να δρουν ανασταλτικά σε σχέση με την θέρμανση της γης. Η θεωρία αυτή έχει βρει πολύ περισσότερους επικριτές από ότι υποστηρικτές στην διεθνή επιστημονική κοινότητα. 

Πολλοί επιστήμονες εκτιμούν ότι οι παρατηρούμενοι αεροψεκασμοί αποτελούν τμήμα στρατιωτικών πειραματισμών. Ειδικότερα, οι περισσότεροι ανεξάρτητοι ερευνητές υποστηρίζουν ότιένας από τους απώτερους στόχους είναι η τροποποίηση του κλίματος, έτσι ώστε το κλίμα μίας χώρας ή μίας περιοχής να χρησιμοποιείται ως όπλο. Οι ίδιοι επιστήμονες και ερευνητές συσχετίζουν άμεσα τους παρατηρούμενους αεροψεκασμούς με το αμερικανικής προελεύσεως, σύστημα ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας μεγάλης ισχύος, το λεγόμενο σύστημα Η.Α.Α.R.P. (High-frequency Active Auroral Research Project). Το σύστημα αυτό βασίζεται στις θεωρίες του διάσημου Σέρβου φυσικού Νίκολα Τέσλα και έχει την ικανότητα να εκπέμπει και να αντανακλά ισχυρές ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες σε επιλεγμένα σημεία της Ιονόσφαιρας, οι οποίες ακτινοβολίες στη συνέχεια μπορούν να πλήξουν οποιοδήποτε σημείο της γης. Για αυτό το λόγο το σύστημα Η.Α.Α.R.P. θεωρείται ένα από τα «υπερόπλα νέας γενεάς», τα αποκαλούμενα «περιβαλλοντικά» ή «γεωφυσικά» όπλα. Χαρακτηριστικά αξίζει να σημειωθεί εδώ, ότι τον Αύγουστο του 2002, η Ρωσική Βουλή (Δούμα) παρουσίασε στον Πρόεδρο Πούτιν το πόρισμα έρευνας της επιτροπής διεθνών σχέσεων και άμυνας υπογεγραμμένο από 90 βουλευτές. Μεταξύ άλλων το πόρισμα αναφέρει: 
«Οι ΗΠΑ δημιουργούν νέα ολοκληρωμένα γεωφυσικά όπλα που μπορούν να επηρεάσουν την ατμόσφαιρα της γης... Η σημασία του ποιοτικού αυτού άλματος μπορεί να παραβληθεί μόνο με την μετάβαση από την εποχή του σιδήρου στην εποχή της πυρίτιδας ή από τα συμβατικά όπλα στα πυρηνικά. Αυτός ο νέος τύπος όπλων διαφέρει από όλους τους προηγούμενους στο ότι η ατμόσφαιρα μεταβάλλεται μονομιάς σε αντικείμενο επίδρασης και συστατικό στοιχείο του όπλου.»

Τίθεται λοιπόν το εξής κρίσιμο ερώτημα: 

Γίνονται οι παρατηρούμενοι αεροψεκασμοί για την προστασία του φυσικού μας περιβάλλοντος και της ανθρωπότητας ή για άλλο σκοπό;


Εάν γίνονται για τον πρώτο σκοπό, τότε γιατί δεν έχει εκδοθεί, μέχρι σήμερα, ούτε μία επίσημη ανακοίνωση από τις διάφορες κυβερνήσεις ή κάποιο παγκόσμιο οργανισμό; Γιατί δεν έχει γίνει, έως τώρα, δημόσιος διάλογος για το θέμα; Γιατί δεν έχει γίνει παράλληλη αξιολόγηση των οποιωνδήποτε πειραματισμών από την διεθνή επιστημονική κοινότητα έτσι ώστε να εξακριβωθεί τεκμηριωμένα και υπεύθυνα εάν τα οφέλη είναι περισσότερα από τις ζημίες που προκύπτουν από τις δραστηριότητες της λεγομένης «Γεωμηχανικής»; 

Εάν γίνονται για διαφορετικό σκοπό στρατιωτικής ή άλλης φύσεως – υπό το πέπλο απόλυτης μυστικότητας – τότε θα πρέπει να παύσουν αμέσως και να κληθούν οι όποιοι υπεύθυνοι να δώσουν εξηγήσεις στο Κοινοβούλιο της Ευρώπης, όσον αφορά το περιεχόμενο και τους στόχους των σχετικών πειραματισμών. Θα πρέπει επίσης να ενημερωθούν πλήρως και χωρίς καθυστέρηση οι κυβερνήσεις και οι πολίτες των χωρών της Ε.Ε., καθώς επίσης και οι αρμόδιοι επιστήμονες. Είναι, τέλος, απαραίτητο να εκτιμηθεί με ακρίβεια και σαφήνεια το μέγεθος της ζημίας που έχει ήδη υποστεί το φυσικό μας περιβάλλον και να ληφθούν τα οποιαδήποτε μέτρα μπορούν να μετριάσουν τις δυσμενείς επιπτώσεις των συγκεκριμένων πειραματισμών.


Αρίσταρχος
Αθήνα, 8 Ιουνίου 2006
Πηγή:  http://www.enouranois.gr